Jak czytać raport QEEG? Mapy, Z-score i koherencja

Struktura raportu

• Dane pomiaru - warunki zapisu, czas trwania, jakość sygnału po oczyszczeniu.
• Mapy topograficzne - osobno dla każdego pasma i warunku (oczy zamknięte, otwarte, zadanie).
• Tabele wskaźników - wartości liczbowe dla każdego z 19 odprowadzeń.
• Analiza łączności - koherencja i faza między obszarami.
• Podsumowanie i rekomendacje - najważniejsze obserwacje i propozycja protokołu treningowego.

Mapy Z-score - co oznaczają kolory

Na mapach Z-score kolor zielony lub neutralny oznacza wynik bliski średniej dla grupy wiekowej. Kolory ciepłe (żółty, czerwony) pokazują wartości wyższe od przeciętnych, chłodne (niebieski, fioletowy) - niższe.

Co oznacza wynik +2 SD

Wartość +2 oznacza, że wynik jest o dwa odchylenia standardowe wyższy od średniej - w populacji tak wysoki wynik ma około 2-3% osób. To sygnał, by przyjrzeć się danemu obszarowi, ale nie samodzielny wniosek. Pojedyncza odchyłka bywa efektem zmęczenia, kofeiny czy napięcia mięśni.

Moc bezwzględna a moc względna

Moc bezwzględna to energia sygnału w danym paśmie. Moc względna to procent, jaki to pasmo stanowi w całym sygnale. Jeśli moc bezwzględna wszystkich pasm jest wysoka, moc względna może wyglądać zupełnie typowo - dlatego oba ujęcia czyta się razem.

Koherencja i faza

Koherencja opisuje, na ile sygnały z dwóch miejsc zmieniają się w zgodnym rytmie. Pokazuje, jak sprawnie różne obszary kory wymieniają informacje. Zbyt niska koherencja może oznaczać słabszą współpracę obszarów, zbyt wysoka - mniejszą elastyczność. Faza informuje o przesunięciu czasowym między sygnałami.

Asymetria

Porównujemy aktywność analogicznych miejsc nad lewą i prawą półkulą, np. F3 i F4. Szczególną uwagę poświęca się asymetrii rytmu alfa w okolicach czołowych, która wiąże się ze stylem reagowania emocjonalnego i motywacji.

Szczytowa częstotliwość alfa

To częstotliwość, przy której rytm alfa osiąga największą moc - u dorosłych zwykle w okolicach 9-11 Hz. Wskaźnik ten bywa łączony z tempem przetwarzania informacji i jest stosunkowo stabilną cechą osobniczą.

Najczęstsze błędy w samodzielnej interpretacji

1. Traktowanie każdej czerwonej plamy jako problemu.
2. Patrzenie tylko na jedno pasmo lub jeden warunek zapisu.
3. Pomijanie jakości sygnału i ilości odrzuconych artefaktów.
4. Porównywanie własnego raportu z raportem innej osoby bez uwzględnienia wieku.
5. Wyciąganie wniosków bez wywiadu i obserwacji.

Dlatego każdy raport omawiamy na osobnym spotkaniu. Zobacz, co zawiera Pakiet Diagnostyczny.